Hoxe é 25N. E desde 1999, hoxe tamén é un día para lembrar e para
reivindicar. Para lembrar que nun día como o de hoxe hai 65 anos asasinaron ás
irmás Mirabal, as bolboretas, porque lle dixeron NON a un ditador, Rafael
Trujillo. Un non que onte e hoxe sega vidas.
Mais tamén un día para reivindicar que Patria, Minerva e María Teresa teñen
hoxe outros nomes e outros rostros; pero a mesma sorte. Reivindicamos a Karilenia,
Catalina, Doreen, Eva, Andrea, Joana, Josefa, Diana, Marta, Rocío, Miriam,
María, Pilar, Maritza, Zunilda, Marisa, Alejandra, Susana, Mª del Carmen, Ramy
Virginia, Josefina, Lola, Mercedes, Ilham, Rosalía, Mercedes, Ginesa,
Jacqueline, Eva, Verónica, Yolanda, Marta, Ainhoa, Zahra, Cristina, Eugenia,
Silvia, Pilar, Marisol e tamén ás tres crianzas vítimas da violencia vicaria:
Nadia (5 anos), Eva Yasmin (13 anos) e Samuel (2 anos).
Elas son o motivo polo
que, desgrazadamente un ano máis, temos que saír ás rúas e abrir os nosos ollos
para descubrir as diferentes máscaras baixo as que se agocha o patriarcado para
sementar silencio, invisibilidade e sempre morte a través das diferentes
violencias: física, psicolóxica, económica, vicaria....
Por iso puxemos á Balteira de loito: a súa camiseta é negra; a súa saia
está feita de lápidas co nome destas corenta e tres vítimas. Son tantas, que
tivemos que superpolas nas capas da saia.
Aquí tedes a resposta todas aquelas persoas que comentades: “también hay hombres maltratados por sus
mujeres”. As 43 mulleres despoxadas da súa dignidade que visten a Balteira
son a resposta.